Historia zegarka kieszonkowego sięga XVI wieku. Wtedy zrobiono pierwsze urządzenia w Niemczech i we Francji. Mimo wielu nowych wynalazków (przede wszystkim zegarka na rękę) ma on wciąż swoich fanów i wciąż jest produkowany.
Niedużo ludzi posiada takie zegarki, ale cieszą się one nie spadającym zainteresowaniem tylu, że nieustannie opłaca się firmom je robić. W dodatku, jeżeli mamy wrażenie, że takie zegarki są przez swoją archaiczność mało kosztowne, to jesteśmy w ogromnym błędzie. Zegarki kieszonkowe potrafią kosztować nawet kilkanaście tysięcy złotych. Oczywiście to, ile wydamy, zależy od materiałów, z których zegarek jest stworzony i firmy, która go wykonała. Nowy zegarek kieszonkowy może równie dobrze kosztować 100 zł. To czy weźmiemy urządzenia średnio znanych firm, takich jak Timemaster, czy międzynarodowych sławnych marek jak na przykład Tissot istotnie odbije się na cenie zegarka.
Zegarki kieszonkowe, o czym prawie nikt nie wie, już w drugiej połowie XVIII wieku zostały wyposażone w tak zwany automatyczny naciąg. Dzięki temu mechanizm sam się nakręcał i nie trzeba było się przejmować, że zegarek w najgorszym momencie stanie. Ponieważ mechanizm ten nie był idealne ciągle produkowano zegarki z naciągiem mechanicznym. Przez ponad 100 lat zegarki kieszonkowe były jedynym urządzeniem, które było na tyle małe, żeby nosić je przy sobie i pokazywało bieżący czas. Dopiero w latach 20 XX wieku do seryjnej produkcji trafiły zegarki noszone na ręce. Mimo, że od razu osiągnęły wielką popularność, nie udało im się całkiem wyprzeć zegarków kieszonkowych.
Przy kupnie zegarka kieszonkowego dobrze jest też pomyśleć o łańcuszku, na którym umocujemy nasz zegarek. Dzięki niemu będziemy mogli szybko wydobyć go z kieszeni, bez konieczności grzebania w niej i szukania go. Łańcuszek najlepiej dopasować kolorystycznie do koperty. Jeżeli kupujemy zegarek kieszonkowy po raz pierwszy najlepiej zdecydować się na jakiś niezbyt kosztowny model. Taki zegarek nie każdemu będzie pasował i jeżeli się rozmyślimy to nie będziemy musieli się martwić, że więcej niż powinniśmy na niego wydaliśmy.